🍁برشی از یک کتاب🍁
⬅️ « کم نیستند زنان و مردانی که در زندگی مشترک، ناموفقاند و شرایط رضایتبخشی ندارند؛ زیرا نمیتوانند اختلاف سلیقه و سبک زندگی یکدیگر را درک کنند.
اگر این مهارت را داشته باشند که بتوانند با وجود اختلافات زیاد، با هم توافق و همکاری و همزیستی کنند، مطمئنا کیفیت زندگی بهتری خواهند داشت.
همین مشکل از نهاد خانواده به دوستان سرایت میکند.
چه بسیارند دوستان صمیمی که به دلیل اختلافات جزئی، مدتها با هم قهر میکنند.
دینداری ما نیز دچار چنین معضلی است. به عللی مذهبی هستیم و نمیتوانیم بفهمیم برخی دیگر، درست مانند ما به عللی متفاوت، غیر مذهبی هستند! در نتیجه نمیتوانیم با آنها توافق و همزیستی آزادمنشانه و انسانی داشته باشیم … .
دینداران نیز نه تنها با دینداران دیگر، بلکه با همکیشان خود که طرز تلقی و رفتار دینی متفاوتی دارند، کنار نمیآیند.
این مسئله در مورد گروههای سیاسی در ارتباط با یکدیگر و با دولت، و دولت با آنها نیز صدق میکند.
توافقهای پایدار سیاسی در کشور ما بحثبرانگیز است. از این قبیل مشکلات در روحیات ما زیاد است.
کسانی به استناد هویت جمعی و ملی انتظار دارند فکرها، عقیدهها، قرائتها و سبکهای زندگی، یکسانسازی شود و این را “وحدت کلمه” مینامند.
کسان دیگر فکر میکنند هویت و فردیت چیزی در خلأ است و لازمهٔ آن این است که تاریخ و فرهنگ انکار شود. »
🔹عنوان کتاب: “ما ایرانیان”
(زمینهکاوی تاریخی و اجتماعی خلقیات ایرانی)
🔹نوشتهٔ “مقصود فراستخواه”
🔹ناشر: “نشر نی”
🔹چاپ نهم، ویراست دوم، ۱۳۹۴
(در تهیه و تنظیم برش فوق، از “کانال کتابخانه” استفاده شد.)
