🍁برشی از یک کتاب🍁
⬅️ « “عادت”، ناجوانمردانهترین بیماری است؛ زیرا هر بداقبالی را به ما میقبولاند، هر دردی را و هر مرگی را!
در اثر “عادت”،
به درد، به تنهائی و به همه چیز تسلیم میشویم.
“عادت”، بیرحمترین زهر زندگیست؛ زیرا آهسته وارد میشود، در سکوت کمکم رشد میکند و از بیخبری ما سیراب میشود و وقتی کشف میکنیم که چطور مسموم ِ آن شدهایم، میبینیم که هر ذرهٔ بدنمان با آن عجین شده است، میبینیم که هر حرکت ما تابع شرایط اوست و هیچ داروئی هم درمانش نمیکند…»
🔹کتاب “یک مرد”
🔹نوشتهٔ “اوریانا فالاچی”
