« واقعيت ها چيزهايي نيستند كه وجودشان بی مصرف باشد، بلكه تا حدودی شاخص های راهنمایی هستند كه موجب هدايت شما می شوند. ايده هايی در ذهن شما به وجود مي آورند و شما را در يك مسير مشخص قرار مي دهند.
واقعيت ها “طلب می كنند”، زيرا خصوصيت مطالبه ای دارند؛ حتی چنان كه كهلر می گويد “لازمند”.
من غالبا احساس مي كنم زمانی می دانيم چه بايد بكنيم يا خيلی بهتر می دانيم چه بايد كرد كه اطلاعات ما كافی باشد. غالبا آگاهی كافی موجب حل مشكل می شود و اغلب در مراحل انتخاب و در تصميم گيری، در انجام دادن يا انجام ندادن كاری، از نظر اخلاقي و رعايت اصول اخلاقي به ما كمک می كند.
به طور مثال تجربه مشتركی كه ما در درمان داريم اين است كه دانش و اطلاعات مردم هر چه آگاهانه تر باشد، راه حل ها و انتخاب هاي آن ها خيلي آسان تر و خودكارتر صورت می گيرد. »
“زندگی در اينجا و اكنون”
اثر آبراهام مزلو، برگردان: مهين ميلانی
انتشارات فراروان، صفحه ٦٥
⬅️ “آبراهام هرولد مزلو” (زاده ۱۹۰۸ – درگذشته ۱۹۷۰) روانشناس انسان گرای آمریکایی بود. او امروزه برای نظریه “سلسله مراتب نیازها” معرف به “هرم مزلو” شناخته شده است. او را پدر روانشناسی انسان گرا می دانند.
