🍁برشی از یک کتاب🍁
🔹عنوان کتاب: “جستارهایی در پلاسکو”
🔹موضوع: این کتاب با ۵۸ جستار علمی، بازتابی از نخستین دیدگاههای صاحبنظران علوم اجتماعی دربارهٔ عوامل و ابعاد مختلف فرهنگی، اجتماعی و رسانهای رخداد پلاسکوست.
🔹ناشر: “پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات”
🔹سال نشر: “بهمنماه 1395”
⬅️ گزیدهٔ یکی از جستارهای کتاب:
(انتخاب از مقالهٔ “پرسش پلاسکو” نوشتهٔ دکتر نعمتالله فاضلی، دانشیار انسانشناسی و مطالعات فرهنگی):
🔹این مقاله به این سؤال میپردازد که «پلاسکو چه پرسش بزرگی را با خود حمل میکند و چه چیزی در آن نهفته است که مردم ما را چنین درگیر خود ساخته است؟»
🔹این پرسش با این پاسخ که پلاسکو فاجعهای شهری بود، قابل توجیه نیست؛ چرا که سایر خسارتهای مادی، اجتماعی، معنوی و انسانی جامعهٔ ایران، هزاران برابر بیش از پلاسکو، آسیب رساندهاند.
🔹پرسش پلاسکو از جنس سوگواری برای قربانیان نیز نیست؛ زیرا هرچند سوگواری برای انسان ایرانی، یک راهبرد فرهنگی تأثیرگذار است، اما ما در مقابل انبوهی از مصیبتهای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، هیچ سوگواریای از خود نشان نمیدهیم.
🔹فروپاشی کالبد فیزیکی پلاسکو، به عنوان حافظهٔ فرهنگی انسان شهری و کلانشهری ما، متن پلاسکو را به نوعی نشانهٔ فرهنگی غنی تبدیل کرد.
🔹این حادثه دو وجه تراژیک و کمیک داشت:
-سویهٔ تراژیک، خسارتها، فاجعهها و سوگواریهای نهفته در حادثه است.
-سویهٔ کمیک، نه به معنای خوشحالی از خسارتها، بلکه به معنای خلق فرصتی برای بازاندیشی در شیوههای تجدد و فرهنگ امروز ماست.
🔹فروریزی پلاسکو نوعی “استیضاح اجتماعی و سیاسی” انسان و جامعهٔ ایرانی و یک پرسش و فریاد در برابر “سیستم اداری و سیاسی”، “ساختار اجتماعی و فرهنگی” و “سوژهٔ معاصر” ایرانی بود.
🔹پرسش پلاسکو، پرسش از شهروندی و آیندهٔ ماست که نه تنها نیازمند تأملات فسلفی، بلکه مستلزم درگیری عملی و ارائهٔ پاسخهای عینی به این نوع حوادث است.
